Historia wieprzowiny w Europie

Wieprzowina od wieków cieszy się niesłabnącą popularnością na europejskich stołach. Podawano ją na wiele sposobów, ciągle ulepszając receptury. Główną zaletą wieprzowiny jest łatwość przygotowania. Europejczycy cenią jej walory smakowe i odżywcze oraz wysoką jakość, które gwarantują standardy produkcji w UE.

Świnia jest jednym z najstarszych zwierząt hodowlanych, ponieważ została udomowiona już w 5000 roku p.n.e. Łatwy w dostosowaniu charakter i wszystkożerność tego stworzenia pozwoliły ludziom oswoić te zwierzęta wcześniej niż np. bydło. Od ponad czterech tysięcy lat wieprzowina jest mięsem dominującym także w regionie europejskim, np. na ziemiach obecnej Polski, czego dowodzą wykopaliska archeologiczne.

W średniowiecznej Europie popularne były wszelkie formy dziczyzny, lecz większość spożywanego mięsa pozyskiwano ze zwierząt hodowlanych. Popularnością cieszyła się wieprzowina – świnie były łatwiejsze w utrzymaniu i zadowalały się tańszą karmą. Co ciekawe, prosięta traktowano jako towar delikatesowy. Jako że mięso było droższe od produktów roślinnych, na stołach średniowiecznych Europejczyków królowały produkty ze zbóż: kasze i chleb oraz rośliny strączkowe i warzywa, które były ważnym uzupełnieniem diety niższych warstw społecznych.

Wieprzowinę doceniano za walory smakowe i pożywność. Co ciekawe, np. w Polsce już w XVIII wieku starano się stworzyć świniom takie warunki chowu, aby w miarę szybko uzyskiwać od nich jak największą ilość mięsa. Dla porównania, przy systemie odchowu pastwiskowego świnie uzyskiwały masę ciała 80-90 kg w ciągu 2 lat życia.

Mięso wieprzowe jest obecnie jednym z częściej konsumowanych mięs na całym świecie i wciąż odnotowuje się wzrost jego spożycia. Najwięcej wieprzowiny jedzą Europejczycy, a wśród nich Niemcy, Hiszpanie, Duńczycy, Polacy i Holendrzy. Dzięki naszej kampanii do wielbicieli europejskiej wieprzowiny dołączyć mogą także mieszkańcy Kanady i Japonii. Smacznego!

CZY WIESZ, ŻE…

Zalety wieprzowiny dostrzeżono już w świecie starożytnym. Marcus Gavius, autor pierwszej znanej książki kucharskiej starożytnego Rzymu o tytule: „De re coquinarialibri decem”, czyli „O sztuce kulinarnej ksiąg dziesięć”, podaje pierwsze przepisy na wyrób kiełbas i wyróżnia zawód masarza.

Jakość z Europy

Różnorodność produktów od europejskich producentów mięsa

Europejskie mięso wieprzowe – schłodzone lub mrożone, a także przetwory wytworzone na jego bazie, są eksportowane na cały świat.
Nasze mięso zgodnie z zasadą „od pola do stołu” sprawdzane jest na każdym etapie produkcji. Rygorystyczne wymagania stawiane państwom europejskim, wynikające z przynależności do UE, sprawiają, że mięso i wyroby spełniają wysokie oczekiwania klientów na całym świecie. Doskonałe europejskie wędliny powstają w zakładach masarskich o wielowiekowych tradycjach, które słyną z receptur przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Dzięki temu europejskie produkty wyróżniają się wysoką jakością i wyjątkowym smakiem!

Jako producenci z Europy pielęgnujemy tradycje mięsne Starego Kontynentu, dbamy o idee zrównoważonego rozwoju, przywiązując szczególną wagę do ochrony środowiska, a przy tym z powodzeniem dostosowujemy się do dynamicznie zmieniającego się rynku. Co ważne, dysponujemy wyspecjalizowanymi zakładami wyposażonymi w nowoczesną bazę technologiczną.

Europejskie mięso wieprzowe to gwarancja oczekiwanej przez odbiorców, powtarzalnej jakości oraz wyjątkowego smaku – cech docenianych od stuleci przez rodzimych konsumentów. Dlatego jesteśmy przekonani, że oferowane przez nas produkty zaspokoją różnorodne gusta na zagranicznych rynkach.

Już dziś poznaj bogatą ofertę od producentów z Europy oraz skosztuj ich wyjątkowych specjałów!

Standardy produkcji

Europejskie standardy produkcji mięsa wieprzowego

Unia Europejska dba o bezpieczeństwo produktów w łańcuchu rolno-spożywczym, obejmującym zgodnie z polityką „od pola do stołu” wszystkie etapy produkcji – poprzez zapobieganie skażeniu produktów, promowanie higieny i rozpowszechnianie informacji na temat żywności, zdrowia roślin oraz dobrostanu zwierząt.

 
Mięso z Unii Europejskiej to nie tylko wysokie walory smakowe. To także surowe normy bezpieczeństwa żywności. W celu zapewnienia zdrowia roślin i zwierząt oraz zagwarantowania, aby zarówno produkty spożywcze, jak i pasza były zawsze wysokiej jakości, w całym łańcuchu rolno-spożywczym przeprowadza się obowiązkowe, szczegółowe kontrole.

Europejscy hodowcy troszczą się o swoje zwierzęta i dbają, żeby niczego im nie brakowało. Jest to zgodne z unijną polityką dobrostanu zwierząt, według której są one istotami zdolnymi do odczuwania. Zadaniem hodowców jest zaspokojenie podstawowych potrzeb zwierząt. Dotyczą one: odpowiedniego żywienia, dostępu do wody, przestrzeni życiowej, leczenia, higieny utrzymania oraz mikroklimatu pomieszczeń i warunków świetlnych.

 
Konieczność zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego mięsa związana jest w wdrażaniem europejskich systemów zarządzania, o których mowa m.in. w następujących dokumentach:

– Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

– Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustalające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, ustanawiające Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w sprawie bezpieczeństwa żywnościowego

– Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych

 
Europejskie narzędzia zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego żywności

GHP (Good Hygienic Practice) – Dobra Praktyka Higieniczna
* określone działania i warunki higieniczne, które muszą być spełniane i kontrolowane na wszystkich etapach produkcji i obrotu

GMP (Good Manufacturing Practice) – Dobra Praktyka Produkcyjna
* zestaw procedur, standardu pomieszczeń oraz jakości kontroli w procesie wytwarzania, pakowania i magazynowania

HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Point System) – System Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli
* gwarantuje, że zakład produkcyjny zadbał o bezpieczeństwo w kontekście przepisów, zasad dobrej praktyki produkcyjnej i oczekiwań handlowców oraz konsumentów

Przepisy

Przedstawiamy Państwu interesujące przepisy na dania główne i sałatkę z wykorzystaniem mięsa wieprzowego i składników, które są powszechnie dostępne w Japonii i Kanadzie. Chcemy pokazać, jak łatwo i szybko można na całym świecie przygotować pyszne dania z europejskiej wieprzowiny lub jej przetworów.

golabkiGOŁĄBKI W KAPUŚCIE Z SOSEM POMIDOROWYM

Składniki na farsz (około 15 sztuk)
500 g – 750 g mięsa mielonego (wcześniej nie przyprawianego)
2 torebki białego ryżu
1 jajko
1 duży ząbek czosnku
1 średnia cebula
sól, pieprz
słodka mielona papryka

Składniki na sos pomidorowy:
1 mały słoiczek przecieru pomidorowego
sól, pieprz

Ponadto:
2 duże kapusty pekińskie
wykałaczki

Przygotowanie:
Kapusty pekińskie rozdzielić na pojedyncze listki. W dużym garnku zagotować wodę. Sparzyć w niej pojedyncze listki kapusty. Zostawić do ostudzenia. Ugotować ryż. Cebulę pokroić w drobną kosteczkę i podsmażyć na oliwie. W dużej misce wymieszać mięso mielone, ugotowany wcześniej ryż, podsmażoną cebulę, sprasowany czosnek, całe jajko i resztę przypraw (wedle uznania i smaku).
Na każdy listek kapusty nałożyć 2 czubate łyżki farszu, zawinąć starannie brzegi i wbić wykałaczkę.
Zrobić sos. Do rondelka nalać około 1/2 litra wody. Zagotować. Dodać przecier pomidorowy około 2 łyżki. Przyprawić wedle uznania. Gotować 1 minutę. Następnie do naczynia żaroodpornego włożyć gołąbki i polać je 1/3 sosu pomidorowego. Nastawić piekarnik na termoobieg i piec przez około 45-60 minut (zależy od piekarnika) w 180 stopniach. Po upieczeniu sosem polewać gołąbki.

zeberka1

SOCZYSTE ŻEBERKA PO STAROPOLSKU

Składniki:
1,5 kg żeberek
2 – 3 łyżki miodu
1 cytryna
1 cebula
1 łyżka koncentratu pomidorowego lub ketchupu
olej
sól, pieprz

Przygotowanie:
Żeberka umyć, dokładnie osuszyć, pokroić na porcje i doprawić do smaku solą oraz pieprzem. Tak przygotowane mięso obsmażyć na rozgrzanym oleju, a potem przenieść do naczynia żaroodpornego. Obrać cebulę, pokroić w kostkę i oszklić na gorącym tłuszczu. Następnie dodać do mięsa.
Wlać do miski sok z wyciśniętej cytryny, miód oraz koncentrat pomidorowy. Całość dobrze wymieszać i tak przygotowanym sosem zalać żeberka. Mięso dusić pod przykryciem w temperaturze 180 stopni Celsjusza. Podawać z opiekanymi ziemniaczkami i sałatką z pomidorów.

CHRUPIĄCE KULKI

kulki
Składniki:
0,5 kg mielonej wieprzowiny
2 ząbki posiekanego czosnku
2 łyżeczki natki pietruszki albo kolendry
2 łyżki sosu rybnego albo ostrygowego
1 jajko
2 łyżki bułki tartej
olej
sól, pieprz

Przygotowanie:
Do mięsa mielonego dodać czosnek, jajko, posiekaną natkę pietruszki, 2 łyżki bułki tartej i sos rybny. Doprawić do smaku czarnym pieprzem i solą. Całość dokładnie wymieszać i uformować kulki o wielkości orzecha włoskiego. Przygotować naczynie do głębokiego smażenia i rozgrzać w nim olej. Wrzucić do naczynia kulki wieprzowe. Smażyć tak długo, aż będą złote i chrupiące.

SAŁATKA Z PIECZONĄ WIEPRZOWINĄ I TRUSKAWKAMI

zeberka12 truskawek
1 główka radicchio
100 g rukoli
1 polędwiczka wieprzowa
1 łyżka oleju
1 gałązka rozmarynu
3 łyżki oliwy z pierwszego tłoczenia
3 łyżki słodkiego wina sherry
1 łyżka białego octu winnego
Sól, świeżo mielony czarny pieprz

Przygotowanie:
Polędwiczkę obieramy z błon, przekrawamy wzdłuż na pół, nacieramy olejem, okładamy listkami rozmarynu, odkładamy na godzinę do lodówki. Mięso solimy i pieprzymy, pieczemy na ruszcie z obu stron do zrumienienia, odstawiamy na deskę. Radicchio kroimy na kawałki, wkładamy do dużej miski razem z rukolą. Do miseczki wlewamy sherry i ocet winny, solimy i mieszamy, by sól się rozpuściła, stopniowo wlewamy oliwę, cały czas mieszając, by powstał jednorodny sos.
Do miski dokładamy opłukane, pozbawione szypułek i pokrojone w ćwiartki truskawki, pokrojoną w plasterki polędwiczkę, pieprzymy do smaku, wlewamy sos, mieszamy, podajemy.

TOP